โพสต์เมื่อ 08/4/18 1:03 AM | โพสต์โดย: |

เมื่อราว…พรรษาที่ 10 กว่าๆ…หลวงปู่บุญส่ง…ได้รับเป็นธุระเรื่องการบวช ให้กับคนๆหนึ่งในสมัยนั้น ท่านจึงได้เดินทางมาตัดจีวรที่วัดอโศการาม ซึ่งขึ้นชื่อในเรื่องของเนื้อผ้าเป็นอย่างดี โดยมาพร้อมกันกับผู้ที่จะบวช

ระหว่างที่ท่านไปทำธุระทั้งวัน ท่านได้ให้คนที่จะบวช รออยู่ที่วัดผ่องพลอยวิริยาราม(ซ.แบริ่ง ในปัจจุบัน)เมื่อท่านทำธุระเสร็จ ท่านจึงเดินทางกลับมารับผู้ที่จะบวช กลับไปยังวัดป่าอรัญญิกาวาส จ.ชลบุรี

แต่ผู้ที่จะบวช ได้ออกไปเที่ยวจนมืด เริ่มดึก ก็ไม่มีแววจะกลับมาเสียที หลวงปู่ฯ จึงกำหนดจิตตามดู ได้เห็นเลย 999 ในห้วงสมาธิที่กำหนดดู

ท่านจึงออกจากสมาธิในทันที ท่านรู้ว่า ไอ้คนนี้ กำลังทำกิจกาม ไปหาผู้หญิงขายบริการ ไปเสพกามที่โรงแรม เวลาเริ่มดึก หลวงปู่ฯจึงไม่รอ และ คิดว่า จะเดินกลับชลบุรี ภายในคืนนี้

ท่านจึงเริ่มออกเดิน จากวัดผ่องพลอย และ อธิษฐานในใจว่า

“เราจะไม่โบกรถใคร หรือ ไหว้วานใคร ให้ไปส่ง ยกเว้น มีคนจะนิมนต์”

เมื่อหลวงปู่ฯ เดินไปได้สักระยะ ปรากฏว่ามีรถเเท็กซี่โบราณ วิ่งมาด้วยจังหวะสั่นกระพือ เห็นมาเเต่ไกลๆ ในจังหวะแบบนั้นมาจอดเทียบ แบบสั่นทั้งคัน เกือบชิดขาท่าน

ในความมืดนั้น ท่านมองเห็นหน้าคนขับ ไม่ชัดเจน มีคนนั่งข้างมาด้วยอีก1คน คนขับรถ พูดกับหลวงปู่ฯว่า อาจารย์ไปไหนๆ เดี๋ยวผมไปส่ง นิมนต์ๆ

หลวงปู่ฯ จึงตอบกลับไปว่า เราจะไปชลบุรี เราไม่มีตังค์จ่ายค่ารถหรอก เราเดินดีกว่า คนขับรถ จึงบอกท่านว่า ผมไม่คิดตังค์ขึ้นมาๆ นิมนต์ๆ

หลวงปู่ฯ จึงขึ้นรถตามคำเชื้อเชิญ ไม่ขัดศรัทธา ท่านขึ้นนั่งเบาะข้างหลัง ท่านเล่าว่า รถที่ท่านขึ้นมานี้ มีกลิ่นสาปคลุ้งเหมือนสัตว์ตายซาก เมื่อรถออกตัว ยามรถผ่านที่มีแสง ท่านมองเห็นหยากใย่ ฝุ่นเกาะเต็มไปหมด

ในระหว่างทาง ท่านสังเกตุมองคนขับ และ คนนั่งข้าง ท่านเห็นคนนั่งข้าง นั่งหัวเอียงเหมือนจะหลุด หรือ หมุนได้ ออกไปทางนอกตัวรถ ส่วนคนขับ มันขับแบบใช้มือจับพวงมาลัยนึง อีกมือ มันคอยป้องหน้า ปิดใบหน้า

ยามเมื่อรถผ่านจุดที่มีแสงไฟ หลวงปู่ฯสังเกตุเห็นใบหน้าคนขับปุๆปะๆเละๆ แลไม่ธรรมดา ท่านจึงทราบได้ทันทีว่า คนที่มาส่งนี้ไม่ใช่คนแน่

หลวงปู่ฯ เล่าว่า ท่านชวนมันสนทนา พอท่านคิดอะไรมันก็รู้ทุกอย่าง ระหว่างที่รถวิ่งไปถึง ช่วงคลองด่าน จ.สมุทรปราการ(สุขุมวิท เส้นเก่า)ซึ่งทั้งมืดทั้งเปลี่ยว คนขับได้บอกท่านว่า ผมส่งอาจารย์ ได้แค่นี้แหละ ไปต่อไม่ได้แล้ว

แต่เดี๋ยวจะโบกรถให้อาจารย์ต่อ หลวงปู่ฯ ท่านจึงคิดในใจว่า หน้าแบบนี้ใครเค้าจะจอด ท่านจึงตอบกลับว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวเราจะเดินต่อ คนขับรถ จึงตอบท่านว่า ผมโบกคันไหน คันนั้นต้องจอด ไม่เชื่ออาจารย์คอยดู อาจารย์เดินทั้งคืน ก็ไม่ถึงหรอก

ผมมาส่งพระแบบนี้ หลายองค์แล้ว(หลวงปู่ฯ ท่านเล่าไปพลางขำไปว่า แหม่มันพูด เหมือนมันใหญ่)พอมันพูดจบไม่นาน พลันมีแสงไฟพุ่งมาแต่ระยะไกล พอจะมองว่าเป็นรถ 6 ล้อ เพราะไฟสูง

พอรถ 6 ล้อ วิ่งเข้ามาในระยะใกล้ ท่านเห็นไอ้คนขับรถเอามือป้องหน้าหลบแสงไฟแล้วโบก รถที่วิ่งมาจอดทันที ตามที่มันพูดจริง มันจึงพูดกับคนขับรถ 6 ล้อว่า ฝากไปส่งอาจารย์ที่ชลบุรีด้วย

หลวงปู่ฯ จึงขึ้นรถ 6 ล้อต่อ ท่านเล่าว่าเป็นรถใหม่เอี่ยม คนขับปกติดี ขับมาส่งท่าน ถึงวัดป่าอรัญญิกาวาส หลวงปู่ฯท่านนึกแผ่เมตตาให้ผี 2 ตนนั้น มันก็อยากจะหลุดพ้นได้บุญ ชะรอยว่าคงจะตายกันตรงคลองด่าน จึงส่งท่านได้ตรงแค่ที่มันตาย

แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ: ผีอยากได้บุญ